Nu breekt verdorie mijn klomp! (Ja, sorry, hier ben ik weer..)

Gisteren bedacht ik weer een ludiek plan om die luie hondenbezitters hier in de buurt eens duidelijk te maken dat ik niet gediend ben van die stinkende stront op de stoep. Terwijl ik mijn Peuter naar de speelzaal bracht, en dat is echt maar 400 meter, moest ik uitwijken voor wel 5 hopen van verschillende pluimage.

En nu is het onderhand genoeg.. Tijd voor het volgende plan!

Netjes gewacht totdat diezelfde Peuter vanmorgen een mooi pakketje in de luier had gelegd, luier dichtgeknoopt en mee genomen naar buiten. Netjes legde ik de inmiddels weer open gemaakte luier naast de grootste hoop hondenstront. Zag er best goed uit, al viel het hoopje in de luier in het niet bij hetgeen er naast lag.

Tegelijkertijd komt daar een stationwagon de straat in rijden, de het klaarblijkelijk interessant vond wat ik daar aan het doen was. Ik liep weer terug naar binnen, hij zette zijn wagen in de achteruit en reed heel het stuk achteruit terug om eens goed te kijken wat daar lag.

Rijdt weer terug en spreekt mij nog net voordat ik naar binnen loop aan, vanuit zijn auto, waarom ik daar een luier neer leg. ‘Mag ik vragen waarom je daar die luier neer legt?’ ‘Ja, dat mag’, antwoordde ik vriendelijk. Of ik dat normaal vond.

Nee, meneer, dat ís niet normaal. Maar het is nét zo normaal als die hondenstront op de stoep. Ik dacht, leg ik mijn stront er ook even bij. Zullen die luie hondenbezitters vast niet erg vinden. Helaas, meneer kon de link niet leggen. ‘Oh is het een schonen luier?’ ‘U bent toch zojuist gaan kijken..?’ ‘ Ja’, ‘Nou dan hebt u toch gezien dat hij niet schoon was?’. ‘Tja, dan snap ik het niet, waarom leg je die luier daar neer?’.

Stront is toch stront?

Hebben jullie een mailtje van het Web-log team gehad met daarin de melding van aanpassingen in de gebruikers voorwaarden? Ik niet..
Met als gevolg dat mijn log ineens op non-actief stond, totdat ik de code verwijderde die de reclamebalk bovenin verborgen hield. Nu ben ik de beroerdste niet en heb ik dat onmiddellijk gedaan en op vraag van Web-log ook direct een mailtje terug gestuurd zodat de log weer geactiveerd kon worden.

Helaas heeft Web-log zélf niet zo’n haast en wachtte ik al vanaf 12 januari op dit moment. Na één mailtje vandaag was het meteen geregeld.

Welkom terug!
En dat reclame blokje hiernaast zou ik wel kunnen verwijderen, maar die centjes gaan (bij het klikken erop) naar Koosjes eigen banknr. Bij voldoende klikjes zal ik de bovenste balk ook verwijderen, beloofd!

Daar komen ze weer hoor, de kerstkaarten. Voorgaande jaren maakte ik er altijd iets bijzonders van, maar dit jaar ontbreekt me echt de zin, inspiratie én tijd. Ik heb nog net zo’n Elf Yourself in elkaar kunnen flansen en verstuurd aan mijn naaste familie, maar daar houdt het wat mij betreft toch echt mee op.

Dat veel mensen er hetzelfde over denken, merk ik aan het gereduceerde aantal kaartjes wat dit jaar op mijn dressoir staat uitgestald. De meeste ‘beste wensen’ komen toch binnen via mail, Hyves of andere digitale wegen. Eén ding hebben veel wensen gemeen: ze zijn zo onpersoonlijk als een brief die geadresseerd is aan ‘de Bewoners van dit huis’.

Het ontneemt mij de behoefte om een kaartje terug te sturen. Waarom zou ik dat doen, omdat het zo hoort? Uit beleefdheid? Om ook maar iets van me te laten horen en me de rest van het jaar weer stil te houden? Ik begrijp ook niet wat de lol is aan het versturen van een voorbedrukt kaartje wat met 19 anderen in een cheap ass kerstbox uit de aanbieding in de overvolle gangen van de Kruidvat stond, waar je even alleen maar je voornaam op hebt gekrabbeld? Of een copy-paste berichtje versturen aan heel je mail adresboek? Nee sorry, ik word daar echt niet warm of koud van.

Eén van de weinige wensen waar ik wél wat langer bij stil stond, was het mailtje waarin men naast de beste wensen schreef het geld wat bespaard was door géén kerstkaarten te versturen, geschonken was aan een goed doel.

En dat is toch een best mooie kerst gedachte!

Is het echt het enige voordeel van een bijholte ontsteking
dat je de luieremmer met het grootste gemak kunt legen?
Of zie ik iets over het hoofd?

Iedereen zal nu onderhand wel van de ‘vereniging voor de acceptatie van pedofilie en ouderen-kinderen relaties’ Martijn.org gehoord hebben. Eerst vanwege de rechtszaak met het Koninklijk huis, nu ook via allerlei andere wegen op fora of bijvoorbeeld Hyves.

De oproepen om maar vooral de foto’s van je kinderen van internet te halen en mee te doen aan handtekeningen acties om Martijn.org te verbieden vliegen me daadwerkelijk om de oren. De internetter heeft weer iets gevonden om aandacht te trekken, om te spammen. Om achteloze mensen gek te maken met onzin verhalen.

Foto’s van kinderen verwijderen omdat ze anders kans lopen verkocht te worden via Hyves (de kinderen, niet de foto’s..) Kom op mensen (lees: naïeve huismoeders)! Heeft íemand die documentaire waarnaar verwezen wordt in dat Hyves bericht (hoax) ook daadwerkelijk gezien? Lijkt me stug, want hij is nooit uitgezonden. Maar hij werkt wel om menig moeder over de flos te krijgen.

Vervolgens de uitnodigingen voor de Stop Martijn.org Hyve.. Diezelfde huismoeder weer met loze kreten als: "op de brandstapel!", "Achter de trekhaak binden" en "zulke mensen verdienen het leven niet". Sinds een uitzending van de Olifantendoders bij Omroep Brabant ben ik echter anders naar pedofilie en Martijn.org gaan kijken.

Laat ik even voorop stellen dat ik het seksueel mishandelen van kinderen absoluut afkeur en zelfs walgelijk vind. Maar..
Er zijn ook mensen die pedofiele gevoelens hebben maar er niets mee (willen) doen of zich er zelfs voor laten behandelen. Is het niet goed dat deze mensen ergens voor hulp en/of lotgenoten terecht kunnen, zoals bij Martijn.org? Is het niet beter dat deze mensen eventueel naar (onschuldige) foto’s* kunnen kijken dan daadwerkelijk een kind seksueel aan te raken of erger?

*Kinderporno keur ik ook zeer zeker af! Hier zijn immers seksuele handelingen tussen volwassenen en kinderen voor nodig.

Wat nu weer eens te schrijven? Ik zou het eens kunnen hebben over het feit dat mijn dikker wordende buik nu ineens publiekelijk bezit schijnt te zijn, in tegenstelling tot de eerste zwangerschap. Maarja, dat is zo’n uitgemolken onderwerp. Niet interessant.
Of zal ik weer eens iets vertellen over al die hondenstront die ik op weg naar de supermarkt tegen kom en waar mensen zelfs al kleine Hollandse vlaggetjes in gestoken hebben voor een sfeervoller straatbeeld? Ach, ook daarover is al zoveel te lezen bij Koosje. Alhoewel het enorm veel Google bezoekers als vliegen afkomen op stront van honden, vind ik het een beetje saai worden om wederom te schrijven over de arrogantie van die baasjes. Want wat schiet ik ermee op?

Weet je wat? Ik zal het eens over het weer hebben.. Want dat is ook niks!

Mensen in mijn omgeving roepen wel eens dat ik blog verslaafd ben, zelf vind ik dat wel meevallen. Maarja, de test bewijst het tegendeel:

72%How Addicted to Blogging Are You?

Regelmatig struin ik door log land en verbaas me over de hoeveelheid foto’s van veelal privé aangelegenheden die ten toon gespreid worden. Daar ik geregeld een aantal ouder-kind logjes bezoek, zijn dit meestal foto’s van (kleine) kinderen. Kind zit te eten, kind ligt te slapen, kind zit bloot in bad.. Allemaal heel leuk om te zien natuurlijk,

maar,

er zijn ook toeschouwers die iets andere bedoelingen hebben met die foto’s!

Zo kwam ik vanmorgen op een log waar de moeder totaal flipte nadat een foto van haar kind was gesignaleerd op een pedofielen site. (Ik noem de log hier niet, om die ongewenste toeschouwers niet op ideeën te brengen.) Tja.. denk ik dan. De reacties logen er niet om, de één nog feller dan de ander. "Nu ga ik oppassen met mijn foto’s" las ik daar, terwijl heel hun log er vol mee staat. Wanneer die pedo haar log gevonden heeft, vind hij op die manier al die anderen ook wel.

Bovendien, ik begrijp dat je als moeder je kind niet op zo’n site wilt zien. Maar is dat niet altijd beter dan dat je kind wordt lastig gevallen door een pedofiel die thuis géén pedo forum kan bezoeken en daarom op straat aan z’n trekken probeert te komen?

Zelf ben ik ook moeder weet dat je graag met je kind wilt pronken, dat je het leuk vindt om foto’s met andere moeders te delen. Dat het geweldig is om je kind via het internet aan familie te laten zien, dat de trotse Oma haar vriendinnen wil imponeren met jouw website. Maar beseffen deze moeders zich wel dat een foto NOOIT veilig is op internet? Dat je een foto jaren later misschien nog terug kunt vinden, op internet, maar ook op een computer van een wildvreemde?

Er werden allerlei tips gegeven om je foto’s te beveiligen. Rechter muis klik deactiveren, een watermerk in je foto’s plaatsen, foto’s achter een wachtwoord.. noem maar op. Al die manieren zijn te omzeilen. Met een Mac bijvoorbeeld kun je de foto’s tóch gewoon naar je bureaublad slepen, die hebben immers geen rechtermuisknop. Een watermerk, dat was misschien nog de meest naïeve tip! Enige wat je ermee bereikt is dat men over 5 jaar nog weet wie de foto gemaakt heeft wanneer je hem terug ziet in een YouTube filmpje. En een wachtwoord, tja, ook dán weet je niet precies wie dat wachtwoord via mail allemaal doorgespeeld krijgt.

Ik draai al heel wat jaren mee op internet en heb ook al heel wat foto’s geplaatst. Het toppunt was wel de foto die ik op Ebay tegen kwam, te koop aangeboden op een shirt! Dus geloof me alsjeblieft als ik zeg dat de meest veilige manier om je foto’s te beschermen tegen wat voor misbruik dan ook is ze gewoon níet op het net te plaatsen. Punt.

Mijn excuus voor het niet aanvullen van dit log met mijn mijmeringen.. Ik heb een tijdje geleden iets teveel baby borreltjes genuttigd volgens mij. Met als gevolg dat Dreumel er over een half jaartje een broertje of zusje bij krijgt!

En no-way dat hier een baby borrel georganiseerd wordt..